Bar mleczny i Wierzynek

Kiedyś były tylko pierogi ruskie, z mięsem albo zkapustą i grzybami.

Później pojawiły się pierogi ze szpinakiem. Trudno je zrobić, żeby były wyśmienite.

Wpadłam kiedyś na pomysł, żeby zrobić sobie taką oto wycieczkę sobotnią: wybrać bar mleczny, w którym podają pierogi ze szpinakiem (nie w każdym, ale np. w Krakowie na Daszyńskiego jest taki) oraz jakąś knajpę z trdycjami, w której też podają. Dajmy na to - Wierzynek.

I jednego dnia iść po kolei do tych dwóch miejsc, zamówić sobie pierogi ze szpinakiem i zrobić taką wycieczkę kulinarno-estetyczno-społeczną.

 

Kulinarną i estetyczną, bo warto ocenić na przyklad:

 

Twardość i miękkość ciasta pierogowego;

Smak nadzienia (słoność, zawartość czosnku, zawartość jajka lub innych dodatkow i przypraw);

Proporcje ilościowe między ciastem, a nadzieniem;

Temperaturę podania;

Towarzyszący sos (np. maślany lub czosnkowo-jogurtowy);

Ilość pierogów;

Wielkość pierogów;

Wygląd dania postanwionego przed nosem, przed jego napoczęciem;

Dobór talerza - biały czy z ornamentami; jaki duży;

 

To, że wycieczka ma charakter poznawczo-społeczny wynika z zupełnie odmiennej klienteli obu posiłkowni. Można się pokusić o obserwacje tego, jak wystrój lokalu, obsługa i goście wpływają na odbior smakowo-estetyczny podanych pierogów.

 

Dlaczego wybrałam akurat pierogi ze szpinakiem?

 

Bo paleta odcieni smaków między doskonałymi, a paskudnymi, jest, w przypadku tych pierogów szalenie bogata i stosunkowo łatwa do badania językiem i okiem.

 

pomysł:

 

popołudniowa wycieczka do baru mlecznego

i do eleganckiej restauracji, celem spróbowania tego samego dania